Masayang umaga:) at manigong bagong taon sa lahat!

Ako pala si SAM, probinsyano, simpleng tao may taas na 5'7 at bigat na 60 kilos, adorable daw sabi nila (pero head turner daw ako sabi nung mga college friends at classmates ko noon at cute daw sabi ng mga ex-girlfriends ko, gwapo daw sabi ng ilan kong suitors sa fb at sakto lang sabi ng mga pmangkin ko..syempre maniniwala ako sa mga pamangkin ko at sa sarili ko na sakto lang din talaga. hehe kapal ko noh:), medyo vanidoso nga lang, smooth, gym fit at mabango, but moody haha dont think of anything naughty bout my  descriptions ok..i am just giving you out more of myself, at syempre bago lng dito sa manila mga ilang months na ba..counts...1.2.3.4.5. yes 5 motnhs na. I just enrolled in HILLS university last July of this year:) but i was diagnosed January of this year oops..akala ko 2013 na lapit na pala magpalit ng taon:) haha whew.. mag iisang taon na pla akong POZ:).Ang bilis naman ng panahon. Parang kelan lang sa ganito ding panahon at buwan after x-mas ay nag diriwang kami ng pagsasalo pra sa despidida party ko dahil sa nalalapit kong pag lipad sa bansa ng mga kamelyo. Bagamat that time wala pa ako schedule pero nkapirma na ako ng kontrata sa aking kumpanyang pagsisilbihan sa aking paglipad..at medical na lang ang aking aayusin at makakasakay na akong muli ng eroplano. Hindi dahil sa kagustuhan ko na tlgang umalis kundi dahil sa nagkapirmahan na kami ng kontrata ng kumpanya at pagkatapos ng medical ay agad agad na raw ako paliliparin. Syempre medyo matagal na rin ako jobless since natapos ko ang aking kontrata sa nasabing bansa..kaya naghanap na ako ng paraan pra makaalis muli at isa pa dahil sa kagustuhan na rin buong pamilya ko na matupad ko mga pangarap ko bilang isang breadwinner at ultimong anak sa pamilya na nakatapos ng kolehiyo sa Politeknikong Universidad ng Pilipinas na syang inaasahan na magtataguyod sa pamilya namin. At bilang bunsong anak sa 6 na magkakapatid, masasabi ko na sakto lang kami sa buhay or minsan pa nga salat tlaga kc hanggang ngyon ay nangungupahan lang kami ng aking nanay sa isang maliit na apartment sa aming probinsya, minsan nangungutang lang kami ng pambayad sa bayad or sa iba pang bayarin sa bahay. Sapagkat nilalaan namin ang kunti kong ipon sa una kong abroad sa pangunahing pangangailangan namin ng nanay ko sa pang araw-araw. Ang bawat kapatid ko nman ay may kanya kanya naring pamilya na masasabi ko na sapat lang o sakto lang din sa buhay or minsan sa akin parin humihingi ng pang gastos sa mga pang araw-araw nilang pangangailangan..ganun cguro pag breadwinner ka sa pamilya. Pero masaya nman ako sa ganung systema ng buhay namin. Bagamat hindi kami buong magkakasama kc ang iba nsa ibang lugar na naninirahan at kami nman ay magkasama na ng nanay ko sa isang apartment at ilang kapatid ko namn ay nsa isang lugar lang din namin. Mahirap po tlaga makihalo pag may pamilya na ang kapatid kahit gustuhin man nmin pra narin makatipid sa rental e di tlga pwde:) i guess you will know why sa mga susunod ko pang updates.  Moving on... Masaya ang buo kong pamilya at ako dahil sa pangalawang pagkakataon ay mkakapang ibang bansa na nman ako na dala dala ang aming mga mumunting pangarap na walang ka idea idea ano ba ang magiging buhay kong muli sa aking pagbabalik or ako ba tlga ay mkakalis pa or hindi na. Syempre lahat ay excited..lalo na ako kc bago pa man dumating ang pagkakataong ito ay naisip ko na ang mga ibang plano ko sa buhay..tulad ng pagbili ng sariling bahay at lupa kahit 120sq.meters lang ba:) marami kc sa lugar namin nagbebenta ng mga lupa na sobra mumura at im sure ma aafford ko ung kung makakabalik ako ng ibang bansa, at syempre ipasyal ko nanay ko ksama ilang kapatid ko hindi man lahat sa Manila at makatungtong man lang ang nanay ko sa isang simpleng 5 star hotel na may free buffet.Kumain sa MOA ksama parin ang buong pamilya, at mag shop ng ilang items for them. Ilang lang yan sa ga gusto ko gawin kung sakali makaalis akong muli. And I am sure sa pinirmahan kong sweldo ay mkakaipon at makakaipon ako at matutupad ko lahat ng iyon. Syempre andun na rin yon pra sa pag papamilya at pagkakaroon ng anak. Lahat yan ay naisulat ko na sa aking kaisipan sa aking muling pag alis. Marami pang pag pa plano at pag habilin ng aking mga kapatid, andyan ang mga bilin ng ate, kahit isang maliit na ref lang daw sa kanya pag akoy maka-ipon na:) sa mga maliliit kong pamangkin naman sapatos at laruan ay ok na, si kuya at pamangkin ko nmang na binata na ay kahit pinag lumaang cellphone ko na lang sa abroad at mga luma kong damit ay ayos na. Sabagay sanay kc mga lalaki sa pamilya namin na taga salo ng mga old things ko or used clothes ko kc mabilis ako magpalit ng damit kahit ilang months palang at di pa ganung  kaluma ay di ko na sinusuot unless lang pag favorite ko tlga or may sentimental value sya i guess i will wear it kahit kupas na:)  ..so ganun cguro pag nkakapag abroad medyo nkakapag luho ng kunti lang nman sa sarili but not really luho:) lets say price for urself na lang:). Moving on..After new year everyone was excited about my flight details, they keep asking when, specially my nany who is 75 years old now, keep giving me an advice  pag andun na ako, minsan nagkakaiyakan pa kami pag magkasama kami nag kkwentuhan sa higaan.(fyi: up to now po na lagi pa kami magkatabi matulog ng nanay ko so lagi ako nka cuddle sa knya kahit nag rereklamo na sa bigat ko hehehe but lambing lang nya yon kc i am really mamas boy in a sense na i grew up only with my mother beside me..at early my age my father passed away already..kya sa hirap at ginhawa lagi kami magkasama ng nanay ko;() anyway im a bit teary eyes n namn:) emotional po kc tlga ako hahaha astig ako sa personal pero iyakin nman ako haha) Moving on... though family ko lng nman ang may alam ng pag flight ko.......But one day isang araw sa aking pag gisng i felt different or awkward in and out pra ako naglilihi na nasusuka minsan tapos wla ako gana kumain ng almusal at everytime tinitingnan ko sarili ko sa whole body mirror prang namamayat ako, at nawawala ung muscles ko na binuo ko ng mahabang panahon habang ako ay naghihintay ng tawag mula sa abroad ay may mga red dots akong napapansin on my below under arm, sa may chest at sa may gilid ng tyan ko. So lagi ko na sya napapansin everytime nasa c.r at hubot hubad at tinitingnan sarili sa salamin, It was really  alarming kc parang di ako sa sanay sa aking nakikita prang sobrang vanidoso ko tapos ganun ung makikita ko db..prang kinakabahan ako na di ko mapawari ung feelings, but i never thought of anything except sa pagpupuyat ko cguro kc namn inaabot ako ng 3am sa computer kaka chess sa fb str8 for 5 days..pinaka maaga ko ng tulog ay 1am (chess addict po ako sa fb) kc namn po un lang ang pinaka libangan ko sa gabi aside sa ehem alam nyo na haha..paglalaro sa sarili (kidding:D) at pag gygym. Syempre naghahanap din ako ng work opps sa mga online kya tlgang nsa computer lang halos yong oras ko.  Moving on..at syepre halos nga 3 beses ako maligo sa isang araw at lagi ako nagpapalit ng damit at di rin nman ako nanghihiram ng ibang damit kanino man para makakuha ako ng ganung skin rashes or disease. Then the following weeks habang nag-riring ang phone ko from agency in Manila (finally...they gave me my medical schedule already)..ay napansin ko ang pagka dryness ng skin ko from legs at sa upper part ng likod ko at sa may mga braso ko din as in pra akong binilad sa dagat na hindi nahugusan at dumikit sa balat ko ung alat ng tubig..in short makalislis. Ganun ka dry ang skin ko kahit lagyan ko ng isang damakmak na lotion ay wala parin epekto at after hours ay bumabalik parin sa dryness. At eveytime nsa gym namn ako ay madalas na ako nkakaramdam ng pagka hilo at short breathing na di namn usually nangyayari sa akin kahit magbuhat pa ako ng 120lbs. Ive been into gym for more than 4 years na but irregular nga lang:)but i had never experienced such frequent dizziness.. Thats where I started to panic and feel nervous. I remembered, the first week of September last year, i got a call from a anonymous caller asking if I was Mr. S.